Posts tagged: otsoak

BOTEREAZ… EDO OTSOAK JATEN DUELA ARDIA, EZ ALDERANTZIZ

By , 2012(e)ko ekainak 28 23:21

Artaldeak artzainek zaindu ohi dituzte. Mendietako larreetan barrena gidatzen dituzte artzain-zakurraren laguntzarekin. Batetik bestera eramaten dituzte bazka dezaten eta, gero, umaldia iristen denean, kume berriak sortzen dira eta ardiek esnea ematen dute. Hortxe dago artzainaren ogibidea: ardien haragiaz eta berauek ematen duten esneaz bizi da; geroa ziurtatuko dioten belaunaldi berriak sortuz, bizitzaren eta heriotzaren arteko harreman amaigabearekin jolasean.

Otso-taldeek ordea, ez dute artzainik eta, ez dituzte belardiak bilatzen umatu eta esnea ekoiztu ahal izateko; artaldeak erasotzen dituzte ehizaki bila. Otsoek ere ibili behar dute bizitzaren eta heriotzaren arteko harremanarekin jolasean. Baina artzain faltan, beren kabuz gobernatu behar dituzte beren buruak, baita taldearen geroa ere.

Baina artaldeak otsoen arriskuaz jabetu gabe bizi ohi dira, zelaietan bazkatzen lasai-lasai, nagusiaren eta honen laguntzailearen begiradapean. Haiek zaintzen dituzte, ez dute arduratu beharrik. Horrek otsoei egoera asko zailtzen die, bereak eta bi pasa ohi dituzte jatekoa lortzeko ahaleginetan, bizia bera arriskatuz hainbatetan.

Kontua da batzuetan artaldea bakarrik geratzen dela, artzainek beste betebehar batzuk baitituzte; azken batean, artzainarentzat ogia lortzeko bidea besterik ez da artaldea. Eta halakoetan otsoek pagotxa probestu ohi dute; ongi baitakite ardiak, jaberik gabe, noraezean eta galdurik ibiltzen direla, defentsa mekanismorik gabe. Belarra jan eta ezer gutxi gehiago dakite egiten, gainontzekoa ez baita haien eginkizuna.

Horrela, otsoek ez diote aukerari joaten uzten, ez baita beren ogibidea bakarrik, bizibidea da: ongi dakite, haiek erne ez badabiltza, ez zaiela inor etorriko tripa-zorriak isilarazteko ogi kozkorrik ematera.

Eta zeuek, aukeran, zeinetakoa nahiago?

(Ahari bati entzuna)

Aharia pentsakor: “Aukeratzerik banu…”


Panorama Theme by Themocracy

Tresna-barrara saltatu